اين روزها

           تنهايي مرا با ازدحامي از خاطرات سبز و سرخ

                                                                           تنها گذاشته است.

    خسته‌ام؛

    ديگر پرسه‌ زدن در كوچه پس كوچه‌هاي خيابان آزادي

                                                                    حس آزادي نمي‌بخشد.

    شهر بوي سبزي گرفته است؛

           انگار همه‌ي مادران

                           در كاسه‌ي سر فرزندان خود

                                           قورمه‌سبزي بار گذاشته‌اند.

    از پيچ تند كوچه مي‌گذرم؛

           جواني محترمانه

                           در حال كتك خوردن است؛

    او راضي نمي‌شود آزادي به شرط چاقو بخرد.